Dedim ki keşke okusaydım aklından geçenleri, o ilk elini sıkışta, ilk kaçamak bakışta, ilk adımı söyleyişinde keşke bilebilseydim...
   Ne değişirdi ki?
   Emin değilim, ama kendime güvenim gelirdi belki, yani düşünceler istediğim yönde gelişseydi, ben de düşüncelerimi seslendirirdim belki onun için, o da açıkça görsün diye uğraşırdım, hissettiğimi anlaması için çok uğraşırdım.
   Ya istediğim gibi olmasaydı peki ? Ya hiç de duymak öğrenmek bilmek istemeyeceğim şeyler geçirseydi aklından, ya yaralasaydı beni, o zaman ne olurdu? Böyle hevesli olabilecek miydim bakalım?
Bir an önce kalkıp gitmek isterdim, bakamazdım yüzüne konuşamazdım belki de...
İnsanoğlu hep iyinin hayalini kuruyor, hep istediği gibi olabilirdi sanıyor.
Öyle değil tabi, hayaller dünyası çok güzel olsa da oralarda yaşamıyoruz biz.
NEYSE..