Dersten eve geldim, yemek yemek üzereyim, masaya oturdum, bir baktım ki elma şekeri masanın üstünde duruyor. Benim mi bu dedim hemen, evet yanıtını duyunca nereden alındığını sordum tabi. Çok uzun süredir yemiyorum, 2-3 sene öncesine kadar ananeme gittiğimizde, cumartesi günleri bize pazar dönüşü alırdı elma şekeri. Önceden sesim çıkmadan yerdim, sonra içeriğini sorgulamaya, ay acaba nerde yapıldı ki şimdi bu demeye, sonuç olarak da yememeye başlayınca, ananem de almaz oldu doğal olarak.
Neyse oturdum az önce pc önüne, yemeye çalışıyorum, 5 dakika boyunca dişlerimi o şekerin altına geçirmekle uğraştım. Başarınca ve ağzımda gevelemeye başlayınca anladımki çok feci birşey bu.
Çiğneyemiyorum, dişlerime yapışıp kalıyor. Çocukken yediklerimiz de böyle miydi acaba, yoksa seneler geçtikçe içeriğini de değiştirdi mi üreticiler. Küçücük çocuklar nasıl çiğnesin bu şekeri yahu insaf.
Eski elma şekerlerinin şerefine yemeye devam ediyorum yine de.
Özlemişim...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder