Yazasım gelmiyor artık..

Özellikle yüzükten sonra...

Bugün büyük ihtimalle son görüşümdü..

Evet gitsem bile bakmaya devam edicem bunun farkındayım ama ne bileyim işte..

Sondu..

Beraber değildik, merdivenleri çıkarken gördüm sadece. O da gördü beni.

Herşey aynıydı.. Yüzüğe baktım özellikle..

Sanki iki günde çıkaracakmış gibi..

Ne bileyim işte, içimden geldi..

Gerçi görmedim orada olup olmadığını..

Havalar soğuk kalın giyiniyor herkes..

Kocaman montların, kabanların altında çok şey saklanabiliyor..

Aynaya baktım okulda, iğrenç görünüyorsun dedim kendi kendime..

Şu haline bir bak, bakımsız, saçlar dağınık, makyajsız..

Tamam öyle çok süslü biri olmadım hiçbir zaman, allıklar, fondötenler kullanmadım, kuaföre gitmedim dışarı çıkarken saçımı yaptırmak için..

Ama genelde iyi görünürüm..Ya da ben mi öyle düşünürüm?

Unutmuşum yazıya başladığımı, 10 dakika filan oldu herhalde, facebook da yine çok anlamsız kişilerin anlamsız arkadaşları arasında dolaşırken birinin fotoğraflarına denk geldim.

İlginç biri, çerkez anladığım kadarıyla..

Benim de anne tarafımdan vardır bir bağım, ilgimi çeker onların soyları hemen fotoğraf filan varsa bakarım..

Ama bu seferki cidden çok ilginç biri, fotoğrafla da uğraşıyor, profesyonel mi bilemem, ama göz atmak isterseniz eğer buyrun:

http://www.denefhuvaj.com/

Umarım paylaşmamın mahsuru yoktur, özel hayata saygısızlık etmek istemem..

Çerkez, abhaz kültürüne bayılırım, yemeklerine, yüzlerine, göz renklerine, duruşlarına, şık oluşlarına, ince belliliklerine, beyaz tenlerine, zarifliklerine, oynayışlarına...

Bu böyle uzar da gider..

Neyse nasıl başladık, konu nereye geldi.. Bu kadar şimdilik..