Sınavdan sonra çıkıp gezdik biraz kız kıza,
Kızlar böyle fırsatını buldukları zaman neler konuşurlar? Tabi ki de çoğunlukla erkekler, gerçi biz bugün her şeyden konuştuk, durum biraz farklıydı.
Ama geleneği bozmayıp, sorunlu ilişkilerden de bahsettik. Bir arkadaşım dedi ki, sevmiyorum ben onu. Şu an beraberler yeni bir ilişki ve sevmiyorum ben onu dedi.. Dondum kaldım...
İnsan sevgilim, erkek arkadaşım dediği kişiyi sevmez mi? Gerçi onun durumu karışık biraz, son yaşadıklarından sonra normal böyle şeyler söylemesi.
Kendimi düşündüm..O kadar uzun süredir hayatımda biri yok ki, bunu düşünmek bile çok ilginç geldi bana.. Bir ara sustum..Sen karışma bu konulara dedim kendi kendime..Ne biliyorsun ki?
Ama tarafsız bir gözle cevap verdim, bundan eminim hiç değilse..
Sevilmeyi özledim..Özel hissetmeyi..El ele tutuşup yürümeyi..Sadece gözlerine bakıp ne düşündüğünü anlamayı..Uzaktan izlemeyi..Göz göze gelince gülümsemeyi..Başımı omzuna yaslamayı..Omzuma yaslanmış bir başı..Güven duygusunu..Sahiplenilmeyi.. Çok özledim...
Birini değil, aşkı özledim ben!
Hep etrafta okudum, aşk en beklenmedik zamanlarda karşısına çıkarmış insanın..Çok uzun süredir bekliyorum ya ben, acaba ondan mı uğramaz oldu bana? Acaba vazgeçmemi bekliyor da, bir sürpriz yapmasını mı engelliyorum ben? Ne yapayım? Yaramaz çocuk gibiyim sanki, sürprizi bozup duruyorum, etrafıma bakıp duruyorum, acaba şurada mı yoksa burada mı diye..
Neyse gidince zaten çıkacak aklımdan, ister istemez farklı şeylere odaklanacağım, farkındayım.. Ufak şeyleri büyütüp, anlamsızca ağlayacağım, özleyince ağlayacağım, yapamayınca ağlayacağım, kaybetme korkusuyla ağlayacağım, aç kaldığım için ağlayacağım hatta.. Şimdiden düşünüyorum bunları, tüm bu yenilikler hayatıma girince herhalde unuturum diyorum.. Sonra geri dönünce de sürprizi alırım belki ne dersiniz?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder