Durgunluk dönemimdeyim, yine canım hiçbir şey yapmak istemiyor. Öylece sadece internette resimlere bakarak saatler geçirebiliyorum. Sınavlarım olmasa dışarı bile çıkmayacağımdan eminim. Hatta yataktan kalkıp mutfağa gitmek bile zor geliyor. Dün neredeyse kavga ediyordum biriyle, sinirlerim tavan yapmış durumda, acayip gerginim. İnsanların beni sessiz görüp salak yerine koymasından nefret ediyorum. Ve dün yine bu durum yaşandı, karşı çıktım, kimse beklemiyordu, alttan alındı tabi hemen, ama ben karşı çıkmaya devam ettim, sonunda pes edildi. Bir şeye hayır diyorsam, o gerçekten hayırdı, bir daha evet olmaz. Gözümde bir yere oturtmuşsam seni, o yerden yukarı çıkman çok zor, ama aşağı düşmen de bir o kadar kolay. İnsan ilişkilerim bu aralar sallantıda anlayacağınız, pms olabilir. Ne yapalım, böyle işte.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder