umut

Zaman çok çabuk değiştiriyor insanı. Düşünceler, zevkler, istekler, konuşma tarzı, stil, girip çıkılan ortamlar her şey değişiyor tabi sonra. Bakıyorsun ki etrafındakiler de değişmiş, eskisi gibi değil hiç kimse, sen değişirken onların aynı kalması mümkün değildi herhalde, ama yine de bir farklı geliyor gözle görünce. Farklı bir gözle bakıyor insan çevresine, bugüne kadar düşünmediği şeyler geliyor aklına, televizyondaki haberlere ağlayabiliyor mesela ya da biri hakkında konuşulmaya başlandığı zaman bir de onun tarafından bakalım olaya diyebiliyor herkesi şaşkın bırakıp. Daha önemli kararlar almaya başlıyor bir dönem. Korkarak, gelecek belirsizliğinin telaşı sarmış artık belli. Ya olmazsa diyor, yedek yollar geliştirmeye çalışıyor ama aklı hep ilk seçenekte kalıyor dua ediyor bir yandan aksilik çıkmasın diye. Yeni ortamlara giriyor, yeni insanlarla tanışmaya başlayacağının farkında, artık bazı şeyleri daha iyi anlıyor, arkadaşlık mesela, belli bir yaşta bulmak lazım en yakın arkadaşları, 20 li yaşlardan sonra kolay olmuyor sanki tutunacak birini bulmak. Bunu yapmadığı için pişman oluyor, umudunu kaybetmek istemiyor ama ne de olsa umut ettikçe yaşar insan...