İnsan hayatının her evresinde her ihtiyacında farklı bir fikir atıyor ortaya. Bir değil, yüzlerce demem gerekirdi. Sonra eliyor tek tek, zamanım yok bu olmaz, konuda bilgim yok bu da olmaz, para yoksa bu hiç olmaz, çok uzağa gitmek gerekiyor bunu da ele, çok çalışmak lazım onun için boş ver, ailem izin vermez ki, arkadaşlarım dalga geçer, komşular ne der, ya yapamazsam, ya başarısız olursam... Boşver boşver boşver...
Sonra bir gün geliyor, diyorsun ki hiçbir şey yapmadım bu hayatta. Önüme bir sürü engel çıktı. Boş boş geçti yıllarım, şimdi de dermanım kalmadı maceraya atılmaya. Hep onların yüzünden.
Kim onlar dediğin ? Ne ? Bu hayatta hiç bir haltı başaramamış olmanın tek ve tek nedeni sensin. Gereksiz saçmalıklar sunmadan önce düşün gerçekten o durumu değiştiremez miydin ?
Hayat sızlanmaların için çok çok kısa. Dışarı çıkıp kendin için bir şeyler yapmaya başlamazsan çok değil maksimum 5 sene sonra, deli gibi pişman olacaksın. Kaçırdıkların için söyleneceksin yıllarca.
Fırsat varken niye bir şeylerin peşinde koşmuyoruz ? Niye hep insanları kıskanıp onların başardıklarına yaşadıklarına kazandıklarına gıptayla bakarken, onların geçtiği yolları da görmüyoruz ?
Başımıza gelmeden adam olamıyoruz biz. Hamurumuzda var. Huyumuz kurusun.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder