22 Ara 2011

karmaşa

Günde iki yazı. İyi değilim galiba, neyse..
Fotoğraftan sonra kötü oldum, bunu artık anladınız evet.
Ama bir kaç saat önce birşeyler gördüm, küçük bir araştırma yaptım diyelim.
Ciddi gelmedi, yanındakinin nasıl biri olduğunu gördükten sonra gerçekten ciddi gelmedi.
Fotoğraf öyle demiyor farkındayım, mutluyum diyor, gülümsüyor, ikisi de..
Ama baktığım birkaç şeyden sonra gerçekmiş gibi gelmedi.
Normal mi bu. Yoksa yenilgiyi kabullenememek mi? Yenilgi mi? Ortada böyle bir durum olması için önce bir yarış olması gerekmez mi?Evet öyle.
Mutlu muyum? Hayır.
Mutsuz muyum? Hayır.
Ne düşündüğümü bilmiyorum.
Aklım çok karışık.

Bu da bu akşamın şarkısı olsun:


Bu arada Almanyadan bir takipçim olduğunu düşünmeye başladım.
Belki de aynı kişi değildir.
Olsun, sözüm ona: Arada sırada yorum da bırakın lütfen, tanımadığınız insanlarla birşeyler paylaşmak, etrafınızdaki insanlarla konuşmanızdan inanın çok daha rahatlatıcıdır.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Suskunluğun Sustuğu An

Konuşmak. Şu an tek istediğim tanımadığım biriyle saatlerce konuşmak. Konu buluruz çok da önemli değil. Uzun zamandır sadece dinliyorum. ...