Niye?

Fotoğrafı gördükten sonra 180 derece döndüm, ne yapmamam gerektiğinin farkındaydım, uzak durmalıyım dedim kendime, biraz gözyaşından sonra alıştırdım kendimi bu fikre, ama bildiğiniz üzere bugün perşembe...
Bakmamaya çalıştım, tek bişey sordum, iki yanına oturuverdim, ilgilenmedim, aklım hep ondaydı... Hiç ona doğru dönmedim, kulaklarım sadece onun sesini duymak için bi görev edinmişti kendine...
Aramızdaki boşluk doldu...Sonunda...Benim olduğum yöne doğru oturması hiç hoş değildi, özellikle de fotoğraftan sonra...
İsmi söylendi kalktı, önümüzde hızlıca birşeyler yaptı, arkadaşıma yöneldi, çabucak konuştu, gitti... Gereksizdi...
Geliyordu...Ben kalktım...önünden geçmeme izin verdi... teşekkür ettim...
Geldim...Oturmamı bekledi...Konuştu, arkadaşımla...
Konuştu...Konuştu...Kafamı pencereye çevirdim...Umrumda değilmiş gibi yaptım...Sadece onun öyle hissetmesini istiyordum...
Arkadaşım işe koyuldu...O da diğer tarafa döndü...
Yanımdakine birşey sordum... O hafta sadece yanımda o vardı diye konuştuğumu zannetmesin istedim...Yalancıyım...
Yanımdaki pek konuşkan değildi...Ben yine de sordum...Lafa girmeye çalıştı... Ne?... Onunla ilgilenmemeye çalıştım...Mümkün mü? Birşey daha sordum yanımdakine...O bana soru sordu... Aklımdan geçenler bambaşkaydı: HEY SENDEN UZAK DURMAYA ÇALIŞIYORUM BENİ BU KADAR ZORLAMA OLUR MU?
Cevap verdim... Sevimli görünmeye çalışıyordu...İçim acıyordu...Özellikle de fotoğraftan sonra... Yanımdakiyle bikaç şey daha konuştuk...Çok uzun değildi...Sonra arkadaşım kaldırdı başını birşeyler söyledi...Ben artık sustum... Sonunda bitti...Çıkıyordum...Bakamadım...Bakmadım... Ne yapmamam gerektiğini çok iyi biliyordum... Yapmadım da...Biraz oyalandım...Çıkıp gittim...Hızlı yürüdüm...İçimdeki sese yavaş dedi...geliyor yavaş... Çıkarken aklımdan bin tane senaryo geçirdim...Tutsa kolumdan...Ya da seslense en basitinden...İyi akşamlar dese...Ama demedi...İyi ki demedi...Yapamazdım...
Yola çıktım...Son ses Anason çalıyor...Bitti...Başa aldım...Bitti...Başa aldım...Eve gitmek istemedim... Yolu uzattım...Yol uzadıkça ben düşündüm...Düşündükçe sadece kendimi üzdüm... Onun hiçbirşeyden haberi yoktu...Özellikle de fotoğraftan sonra...
Fotoğraftan sonra...Herşey değişti...Ben değiştim... Ama o da değişti... Keşke ilk günlerdeki gibi kalsaydı...Konuşmasaydı...Aynı kalsaydı...Değiştik... Ben de, o da...Duygularım? Onlardan emin değilim...