15 Ara 2011

mavi

Oturdu yanıma... o bana baktı, ben ona bakamadım, kalbim kaldırmadı...
Uzun süre geçti, aslında uzun filan da değildi, hep otursun istedim orada...
Elindeki kağıda baktım, o bana baktı... Benim kalbim yine kaldırmadı...
Tekrar baktım kağıdına, özeline karışıyordum sanki, tekrar baktı bana...
Sonunda dayanamadım sordum...
Cevap verdi kısık sesle, şaşırmış gibiydi sanki...
Kalbim rahatladı bu sefer, baktım gözlerinin içine, derinliklerine, maviliklerine...
Arkadaşım bi hamle yaptı, konuşmaya başladılar, ben baktım başka yerlere, onu bozdu sanki biraz, bana sordu sonra birşeyler...Döndüm baktım yine...cevap verdim...sonra ben sordum...sonra o cevap verdi... Sanki hep sessizdi bana cevap verirken...Konuşmaktan korkar gibi...
Devam etmek istedim...
Tekrar bakmak istedim...

Ne hakkında mı konuştuk? Sınav...olsun...
Unutulmayacak gibi geldi...
Rahatlamışım gibi geldi...
Hiç gitmeyecek gibi geldi...
Hiç gitmeyecekmişim gibi geldi...

Yine yaptım, yine duysun beni diye konuştum bol bol...
Duysun da ne olacaksa olsun diye...
Nasıl olsa birşey olmayacak diye...

Mutluyum...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Suskunluğun Sustuğu An

Konuşmak. Şu an tek istediğim tanımadığım biriyle saatlerce konuşmak. Konu buluruz çok da önemli değil. Uzun zamandır sadece dinliyorum. ...