Yurda geldiğimden beri gereksiz şeylere üzülüyorum, gözlerim doluyor, yaşlar boşalıveriyor hemen.
Aslında bir şarkıyla başladı hepsi : Sto pa kai sto ksanaleo
Orjinali eminim böyle yazılmıyordur ama neyse, Yabancı Damat diye bir dizi vardı bir zamanlar, imkansız görünen bir aşkın hikayesi, ilk orada duymuştum bu şarkıyı, Özgür Çevik hem Türkçe hem de Yunanca söylemişti. Nerden geldiyse aklıma, aradım, buldum, dinledim, melodi başladığı gibi gözlerim de doldu, benim için öyle önemi olan birini hatırlatan bir şarkı da değil ama ne bileyim işte, kötü oldum baya. Bu arada dizideki o sahnenin de linkini vereyim tam olsun, izlemek isteyen olursa eğer :
Şarkının Türkçe versiyonunun adı da 'Söylemiştim Sana Gitme Gönlünün Sahiline'
Çok uzun bir şarkı değil, inanılmaz sözler de barındırmıyor ama dizinin etkisi de olabilir üzerimde, bilemedim şimdi. Dinledikçe kötü oldum.
Dedim ya ağlama günüm diye, bu bitti youtube sağolsun hemen bir öneride bulundu : Hatırla Sevgili
Bu da Türkler için önemli bir yer edinmişti zamanında, 60 dönemi 80 dönemi derken, insanlar kendilerini bulmuşlardı bu dizide, çok da sevilmişti, birkaç videosunu izleyeyim dedim, yine başladım tutamadım kendimi, Deniz diye bir karakter vardı dizide, Berk Hakman oynuyordu, onunla ilgili birkaç bölüm izledim sonra daha da kötü oldum.
Çok severim bu adamı oyuncu olarak, gerçi şimdilik çok yerde görmüyoruz ama belki o da çoğu yıldız gibi, belli bir yaştan sonra silkelenip kendine gelir ve daha iyi projelerde bulur kendini, kim bilir...
Şimdi de oturdum kendime üzülüyorum, benim neden böyle sıkıca sarılabileceğim, her daim yanımda olacaklarına inandığım arkadaşlarım yok diye, üzüyor bu durum beni, hem de hayal edebileceğinizden daha çok, çünkü bu dünyada gözlerimizi kapatmaya yaklaştığımız zaman geldiğinde en çok onun eksikliğini duyacağız, arkadaşlığın... Ne acı... Umarım ömrümün bu safhası için geçerli bir durumdur da bu, bir kaç yıl içinde daha da iyileşir her şey... Yalnızlık kadar zor bir durum var mıdır ki?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder