halbuki evdeyken içimden hep yazmak gelirdi, sanırım sorunlardan uzaklaşınca rahatladım bir şekilde ve aklıma gelmemeye başladılar artık.
Evde tatlı telaşlar söz konusu, herşeyin kontrolleri başlamış yavaştan, bir aksilik çıkmaması için aynı şeyi 40 kere düşünüyorlardır herhalde. Onların yanında olmayıp bu heyecanları paylaşamamak biraz üzüyor beni açıkçası, ama bir yandan da stresten uzak kalmak işime de geliyor sanırım:)
Kilo almışım, gerekli tedbirleri aldım ki 16 gün içinde kendimi tutup fazla birşey yememeye çalışıyordum, bugün pek uygulayamadım gerçi de neyse... Arada olur öyle şeyler :) Spora da başladım, baya baya iyi hissediyorum kendimi, ben tam tersi olur diye düşünmüştüm hep, yorgun gelirim elim ayağım kalkmaz filan diyordum ama, 1 buçuk saat spor üzerine 40 dakika yürümek bana mısın demedi dün, ne güzel değil mi:) Demek ki sürekli olarak devam etsem ben bu işe, gayet güzel sonuçlar alacağım ama olmuyor işte, yemek yemek kadar cazip gelen bir şey yok bu aralar. Etrafımdaki insanlar da böyle olunca ben de onlara uyuyorum :( Neyseeee inanıyorum kendime, halledeceğim ben bu fazlalıkları !
Hayat normal geçiyor burada, partiler, barbeküler filan oluyor ama katılmıyorum ben, salak mıyım neyim... İlerde pişman olacağımı da biliyorum halbuki... Ama gelmiyor içimden ne yapayım yaaa !
Gezmeye gidiyoruz biz de, Rzeszow'a gittik mesela, ilk H&M deneyimimi orada yaşadım, içerisi çok güzeldiii, ama doyasıya gezemedim ne yazık ki, grup kalabalık olunca ortak isteklere uymak zorunda kalıyor insan, bir dahakine iki kişi gidip gönlümüzce, gözümüze bayram ettirmek istiyoruz arkadaşla. Bakalım ne zaman olur bilemem..
Ankarayı özlemişim bu arada, daha doğrusu Ankarayı güzel yapan üç şeyden ikisini özlemişim: arkadaşlarımı ve yurt ortamını. Anlatmama gerek yok bu konuyu, 1 yıl yaşadım herşeyi ve özleyeceğimi bile bile koptum oradan, kendi isteğimdi, şikayet edilecek bir durum yok, sadece özlemişim o kadar...
Yitirince anlaşılır ya hep bir şeylerin değeri, keşke birileri uyarsa bizi, ve keşke biz de o uyarıları dikkate alsak bazen... Ama hayat bu, herkes kendi doğrusunun peşinde...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder