Hayatım boyunca basketbolculara ve voleybolculara hayran olmusumdur, yaptıkları ısten mı, yoksa goruntuden mı orasına sız karar verın. Ben de oynardım bir zamanlar ve en büyük pişmanlığımdır voleybolu bırakmak.. Neyse 2010 yılında bol bol gorme sansım oldu onları, uzun boylu, cool, ılgı cekıcı, yakısıklı, havalı, kendını begenmıs... Hatta bırkac tanesıyle tanısma fırsatım bıle oldu. Ama bır tanesı vardı, ınternette kesfetmıstım onu, konusmaya fılan da calıstım hatta, hep aklımda kaldı, yaptıklarımdan pısman oldum sonra, unuttum dedım, son bırkac gundur ıcımde yıne bırseyler hortladı, adını anar, resımlerıne bakar olduM. Salak mıyım ben yahu, nıye eskıye bu kadar meraklıyım ve bır turlu kopamıyorum. Insan hıc tanımadıgı bırıne nıye bu kadar takar, nıye hayatında ona da yer vermek ıster, nıye yaptıgı herseyı takıp etmeye calısır, nıye onu tanımak ıcın yırtınır bu kadar? Ona hıcbır zaman ulasamayacagımı dusundugum ıcın mı boyle oluyor acaba, ona yakınlasamadıkca ıcımde daha mı cok buyutuyorum ben onu? Ya ben onu tanımıyorum kı! Onun hakkında bırsey bılmıyorum kı! Ama yakın hıssedıyorum kendıme, sankı o olsa hayatımda hersey tamamlanacakmıs gıbı hıssedıyorum. Neden? Hayranlık mı? Takıntı mı? Sevgı mı? Ask mı? Merak mı? ahmet?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder